Türkşeker tarafından 2026-2027 üretim dönemi için şeker pancarı alım fiyatının, kota tamamlama primi dâhil ton başına 3.720 TL olarak açıklanması, pancar üreticilerimizin beklentilerini karşılamaktan uzaktır.Geçtiğimiz üretim döneminde ton başına 3.100 TL olarak uygulanan alım fiyatının 3.720 TL’ye yükseltilmesi, yalnızca %20’lik bir artış anlamına gelmektedir. Oysa çiftçimizin tarlaya girdiği günden hasada kadar katlandığı maliyetler, bu artışın çok daha üzerindedir.TÜİK’in Temmuz 2026 verilerine göre tarımsal girdi fiyatları yıllık %27,62 artarken, on iki aylık ortalamalara göre artış %33,39’a ulaşmıştır. Tarımsal üretimde kullanılan mal ve hizmetlerdeki yıllık artış ise %28,82 olarak gerçekleşmiştir.Rakamlar ortadayken sormak gerekiyor:Gübresi, mazotu, sulaması, tohumu, işçiliği ve hasat giderleri artan çiftçimiz, yalnızca %20’lik fiyat artışıyla nasıl ayakta kalacaktır?Üstelik açıklanan 3.720 TL, kota tamamlama primi dâhil fiyattır. Dolayısıyla bu rakamı, her üreticinin koşulsuz olarak elde edeceği taban fiyat gibi değerlendirmek doğru değildir. Üreticinin eline geçecek tutar, sözleşme ve prim koşullarına göre değişebilecektir.Şeker pancarı yalnızca bir tarım ürünü değildir. Afyonkarahisar gibi tarımsal üretimin ve şeker sanayisinin önemli olduğu şehirlerde pancar üretimi; çiftçinin geçimi, tarımsal istihdam, hayvancılık ve bölge ekonomisi açısından büyük önem taşımaktadır.Çiftçimiz üretmek istiyor. Ancak üretmek için borçlanmak, artan maliyetlerin altında ezilmek ve sezon sonunda emeğinin karşılığını alamamak istemiyor.Çiftçiyi yalnızca üretim yapmaya teşvik etmek yetmez; ürettiği ürünün karşılığını almasını da sağlamak gerekir. Tarlada alın teri döken üreticinin kazancı erirken, üretimin sürdürülebilirliğinden söz etmek mümkün değildir.Anahtar Parti Afyonkarahisar İl Başkanlığı olarak taleplerimiz açıktır:Şeker pancarı alım fiyatı, üreticinin gerçek maliyetleri ve güncel ekonomik koşullar dikkate alınarak yeniden değerlendirilmelidir.Kota tamamlama primi dâhil açıklanan fiyatın üretici üzerindeki gerçek etkisi ortaya konulmalı, çiftçinin eline geçecek net gelir gözetilmelidir.Gübre, mazot, sulama, işçilik ve hasat maliyetleri dikkate alınarak üreticiyi koruyacak destek mekanizmaları güçlendirilmelidir.Çiftçinin gelecek sezon ne kazanacağını öngörebileceği, maliyet artışlarına karşı korunacağı ve emeğinin karşılığını alacağı sürdürülebilir bir tarım politikası uygulanmalıdır.Unutulmamalıdır ki çiftçi üretimden çekilirse bunun bedelini yalnızca çiftçi değil, bütün ülke öder. Bugün pancar üreticisinin yaşadığı sorun, yarının şeker üretimini, gıda arzını ve kırsal ekonomisini doğrudan ilgilendirmektedir.Çiftçiyi korumak bir tercih değil, ülkenin üretim geleceğine karşı bir sorumluluktur.Kamuoyuna saygıyla duyurulur.ÜZEYİR ALADAĞANAHTAR PARTİ AFYONKARAHİSAR İL BAŞKANI
